Francja-Maroko (2-0): Les Bleus w półfinale, podsumowanie

Marokańska blokada, a potem przełamanie

Maroko przyjechało do Bostonu z jasnym planem: zamknąć dostęp. Niski blok, zwarte linie, ustawienie 4-2-3-1 za swoim rozgrywającym. Przez pierwszą połowę plan się sprawdzał.

Francja prawie przełamała blok już w 28. minucie: rzut karny wywalczony, ale zmarnowany przez Mbappé. Bounou obronił, pojawiły się wątpliwości. Les Bleus naciskali, ale natrafiali na zdyscyplinowany mur i bramkarza Maroka w świetnej formie — sześć obron w sumie.

A potem godzina meczu wszystko zmieniła. W 60. minucie Mbappé otrzymał piłkę po lewej stronie, odwrócił się i precyzyjnie uderzył w dalszy róg bramki. Arcydzieło. Sześć minut później Dembélé strzelił drugiego gola precyzyjnym strzałem poza zasięgiem Bounou. W ciągu piętnastu minut mecz się przechylił.

Dominacja Francji nie podlega dyskusji: 22 strzały do 5 i xG 3,04 do 0,14 — wskaźnik mierzący realne zagrożenie pokazuje jednoznacznie mecz jednostronny. Maroko prawie nigdy nie zagroziło Les Bleus.

Manu Koné, niespodziewany lider środka pola

To on jest zawodnikiem meczu. Wystawiony, by zastąpić kontuzjowanego Tchouaméniego, Manu Koné dał popis: dominował fizycznie, był obecny w każdym pojedynku, otrzymał 7,5, najwyższą ocenę wśród Les Bleus. Lider narzucony siłą w sercu gry.

Obok niego Adrien Rabiot (6,5) wniósł inteligencję i czytanie gry. Tam gdzie Koné przełamuje linie, Rabiot zwalnia tempo, ustawia się i zabezpiecza. Podwójne pivot Les Bleus nie zadrżało przed marokańskimi kontratakami. Idealna równowaga między siłą a rozumem.

Mbappé i Dembélé: gwiazdy odpowiadają na wezwanie

Kylian Mbappé (7) mógł przegrać wieczór po zmarnowanym rzucie karnym. Zrobił odwrotnie. Idealne uderzenie zewnętrzną częścią stopy, zimna krew wielkich, i jest decydujący po raz ósmy na tym Mundialu. Kapitan nie drży, gdy jest najważniej.

Ousmane Dembélé (6) najpierw się gotował, szukając pojedynku, zirytowany brakiem wpływu. Potem pojawił się w odpowiednim momencie: chirurgiczny strzał, który zabił mecz. To znak zawodników, którzy mają znaczenie, nawet w trudne wieczory.

Wokół nich Didier Deschamps podjął ryzyko: wprowadził Désiré Doué na lewą flankę zamiast Barcoli, z Michael Olise ożywiającym prawą stronę. Szybkość, drybling, młodość: głęboka ławka Francji robi wrażenie.

Z tyłu niebieski mur — i kurs na Dallas

Czyste konto to nie przypadek. Przed Mike Maignanem, który był pod presją tylko raz tego wieczoru, para środkowych obrońców Saliba-Upamecano zablokowała środek. Szczególnie Upamecano dominował fizycznie w pojedynkach. Na bokach Koundé i Digne utrzymali pozycje bez ryzyka.

Wynik: Francja jedzie do półfinału, we wtorek 14 lipca, na AT&T Stadium w Arlington, niedaleko Dallas. Przeciwnik to zwycięzca meczu Hiszpania-Belgia. To byłby trzeci z rzędu półfinał Les Bleus na światowej scenie. Stałość mistrzów. Trofeum jest już tylko o dwa kroki.