UFC 331: een olympisch kampioen KO in 12 seconden, daarna uitgefloten

Van tegen Pantoja: de test die de kampioen verwachtte

We moeten terugspoelen tot december 2025. Bij UFC 323 grijpt Joshua Van de vlieggewichtsgordel, de lichtste categorie, in 26 seconden. Pantoja raakt geblesseerd aan zijn arm, de scheidsrechter stopt het gevecht. Een duidelijke overwinning op papier, maar een overwinning die een open vraag liet: zou de jonge kampioen de afstand hebben volgehouden?

Zaterdag duurde het antwoord vijfentwintig minuten. Alexandre Pantoja probeerde alles: vanaf de eerste ronde naar de grond brengen, druk zetten, trappen naar het lichaam. De Braziliaan won rondes, vooral de eerste en de vierde. Maar Van reageerde met zijn kracht: precies boksen en een ijzeren worstelverdediging.

De vijfde ronde bepaalde het verdict. Een zware rechterstoot stuurde Pantoja naar de mat, de enige knockdown van het gevecht. Van volgde op de grond, probeerde een schouderklem, Pantoja ontsnapte en hield het tot de bel. De jury gaf 49-46, 48-47 en 50-45 voor de kampioen, waarbij het laatste scorebord streng leek gezien de twee rondes van de Braziliaan.

Dana White, de baas van de UFC, ging tijdens de persconferentie nog verder en noemde deze rematch de grootste grudge match in de geschiedenis van de UFC. De Fight of the Night bonus, 100.000 dollar voor elk, bevestigde het spektakel. Pantoja vertrok zonder zijn gordel, maar met het respect van de kampioen, die hem omschreef als een man die erg moeilijk te verslaan is.

Wie had Sean Sharaf zien aankomen?

Bijna niemand. Tegenover hem stond Gable Steveson met een indrukwekkend cv: olympisch gouden medaille worstelen in Tokio, WWE-ervaring, en Jon Jones, UFC-legende, in zijn hoek. Op papier was het een test voor Sharaf. In de kooi duurde het slechts 12 seconden.

Een linkerhaak, maar één. Steveson stortte in, het publiek explodeerde. Toen kantelde het tafereel: de verliezer verliet het octagon voordat de officiële winnaar werd aangekondigd. Het publiek in Los Angeles floot hem uit tot in de kleedkamer. Jon Jones nam later de verantwoordelijkheid voor dit voortijdige vertrek op zich.

Sharafs verhaal gaat verder dan sport. De vechter sleept een schuld van meer dan een half miljoen dollar mee, die hij zelf na het gevecht vertelde. Dana White verdubbelde zijn speciale bonus om hem te helpen adem te halen. Twaalf seconden om een koers te veranderen: moeilijk een filmischer scenario te vinden.

Tsarukyan, Pitbull, O’Neill: de kaart die alles bevestigde

Het co-main event was een filter voor de race om de lichtgewichttitel. Arman Tsarukyan slaagde er brutaal in: KO met een elleboog tegen Maurício Ruffy op 4 min 56 van de eerste ronde, enkele seconden voor de bel. Performance of the Night, en meteen een toon die opstond tegen kampioen Justin Gaethje.

Na het gevecht beschuldigde de Armeniër Gaethje van angst en van het vermijden van hem. De bal ligt nu bij de UFC. Tsarukyan heeft zijn deel van het werk gedaan.

Daarna bleef de kaart sterk. Patricio Pitbull stopte Dooho Choi al in de eerste ronde, Marlon Vera maakte een einde aan Charles Jourdain in de derde. In de preliminaries pakte Casey O’Neill een armklem op Eduarda Moura, die ook beloond werd met een Performance of the Night bonus.

Na het verdict, de wachtrij

De UFC had zijn kooi niet meer in deze zaal gezet sinds UFC 227 in 2018. De terugkeer maakte alle beloftes waar: 19.357 toeschouwers en meer dan 8 miljoen dollar aan inkomsten. Een volle zaal voor een avond waar bijna elk gevecht iets leverde.

De volgende stap nu. De UFC moet de volgende uitdager van Van aanwijzen, Tsarukyan eist zijn kans op de titel, Sharaf heeft het recht gewonnen om snel opnieuw bekeken te worden. Steveson begint opnieuw vanaf nul. Op zoek naar de echte winnaar van de nacht? Er zijn er twee: de kampioen die bewezen heeft, en de outsider die alles omgooide.