Amazon Prime Video onthult de verborgen kant van Orelsan
Authenticiteit, vastberadenheid en delen
Degenen die Orelsan kenden aan het begin van zijn doorbraak, net voor het album « Perdu d'avance », kenden het personage al redelijk goed, en omdat de rapper extreem oprecht en authentiek is in zijn muziek, hadden we al een idee van zijn leven en parcours. Maar de documentaire serie, « Montre jamais ça à personne », die kort voor de release van zijn album « Civilisation » op Prime Video werd onthuld, heeft bijgedragen aan het bekend maken van dit echte succesverhaal uit Normandië in heel Frankrijk. Vooral heeft het Orelsan nog sympathieker gemaakt in de ogen van het publiek, waarbij de controverses uit het verleden ver achter hem zijn gelaten. De serie is gefilmd door Clément Cotentin, die niemand minder is dan de jongere broer van Orel, wat een zekere authenticiteit garandeert, omdat je je natuurlijker gedraagt voor een camera als die de hele dag door door je kleine broer wordt vastgehouden. Dat we die authenticiteit in de serie terugvinden, is allesbehalve toeval, want authenticiteit is misschien wel het belangrijkste aspect van alle muziek van Orelsan. De rapper heeft zich nooit verstopt, of het nu in zijn teksten of in interviews was, hij heeft altijd dat simpele, "gemiddelde" kantje geaccepteerd, zonder iets uitzonderlijks te zijn. Vooral in zijn eerste album, « Perdu d'avance », waarin hij rapt "ik ben een mix tussen hardcore en mafkees, Orelsan, want je verandert geen team dat gelijk speelt". Het is die eenvoud die ervoor heeft gezorgd dat veel jongeren zich met hem konden identificeren: de gewone jongen, niet bijzonder populair, niet erg zelfverzekerd bij meisjes, een beetje een "luilak" op school of werk, vaak overmand door twijfels door gebrek aan zelfvertrouwen.
De rapper heeft dit aspect van zijn persoonlijkheid al vroeg onthuld en dat heeft hem tot een soort icoon van de jeugd van deze generatie gemaakt. Maar let op, het is niet de bedoeling te zeggen dat Orel gewoon een sympathieke kerel is. Hij is een uitstekende rapper die heel serieus heeft gewerkt om zijn kunst te verfijnen, en als hij zichzelf een "luilak" noemde, was dat vooral in de tijd van zijn studie en zijn werk in de horeca, twee gebieden die hem niet echt interesseerden. Zodra hij serieus met rap begon, heeft hij enorm hard gewerkt, heeft hij zijn hoofd gebroken om zijn albums en concepten te bouwen. Dat zien we ook in de serie: Gringe heeft waarschijnlijk een natuurlijker talent voor rap, vooral wat betreft plaatsing, flow, intonatie, hij ziet er echt heel comfortabel uit. Toch is het van de twee jeugdvrienden die bijna tegelijk aan het avontuur begonnen zijn, Orelsan die het hoogst en het verst is gekomen in wat hij kon bieden. Omdat hij een harde werker is, vooral als het om zijn passie, muziek, gaat. Achter die wat blasé houding, versterkt door zijn rol in de serie « Bloqués », schuilt een echte werkpaard die de kansen heeft gegrepen die zich voordeden, zelfs als ze eindigden in mislukkingen, zoals bij de rapwedstrijd met La Fouine en Booba als jury.
Maar deze serie is vooral een prachtig verhaal over vriendschap en delen. Want Orelsan is altijd in teamverband vooruitgegaan, zoals de meeste artiesten tegenwoordig. Als sommigen rappen "Ik heb het helemaal zelf gedaan", geloof dat dan nooit, dat is zeker niet waar en de rol van de entourage is cruciaal voor een artiest. Zeker in het geval van Orel is de entourage niet slechts een achtergrond, een decor. De vrienden vormen een hechte groep die elkaar bijna nooit heeft losgelaten sinds het begin van het avontuur, met natuurlijk Gringe, zijn partner van de Casseurs Flowters, maar ook Ablaye, een soort manager, producer en backer met meerdere petten, aanwezig op al zijn podia sinds zijn eerste tournees. En natuurlijk Skread, de dirigent, degene die de rapper "Mozart" noemde in het nummer "Jimmy Punchline". Een groep waaraan natuurlijk ook Clément, de kleine broer, kan worden toegevoegd, die er heel vaak leek te zijn. De serie vertelt een beetje het verhaal van deze fantastische hechte groep en hoe ze elkaar allemaal hebben gesteund (soms, gelukkig waren Skread en Ablaye er om iedereen weer aan het werk te krijgen na een dipje) om de top te bereiken. We zien ook dat Orel erg gul is met zijn naasten en absoluut het licht zo veel mogelijk wil delen, terwijl hij zich er niet echt comfortabel bij voelt. Zoals met zijn vriend Gringe, of zijn grootmoeder Janine die altijd had gedroomd van zingen. Of zoals met ons merk Project X Paris tijdens een fotoshoot in 2019, terwijl hij al zijn eigen merk Avnier had gelanceerd.
Ontdek de collab Orelsan & PXP
Risico's nemen en veerkracht
De rapper wist ook hoe hij zijn imago kon herwerken, na een wat turbulente start via zijn albums, zijn serie, zijn film ... De rapper heeft de trend weten te keren en deze debatten omgezet in populariteit. Hoewel hij altijd een beetje brutaal en provocerend was, is zijn persoonlijkheid veel minder conflictueus dan wat er soms in bepaalde media werd gehoord. Hijzelf heeft niet te veel ego in deze zaak gestopt, en zei dat het liedje dat controverse veroorzaakte al enkele jaren oud was en dat hij het niet op het podium speelde. Toch zien we in de serie dat Orelsan zwaar getroffen is door deze gebeurtenissen, tot het punt van een lichte depressie, maar eenmaal hersteld kwam hij sterker terug met « Le Chant des Sirènes », het album dat hem bekend maakte bij het grote publiek.
Een album vol risico's, dat is te zien tijdens de productie, door de camera van Clément die trouwens steeds beter filmt naarmate de serie vordert. Muzikaal lijkt het album op geen van de eerdere Franse rapprojecten, in tegenstelling tot « Perdu d'avance » waar de invloeden duidelijk herkenbaar zijn. Met Skread hebben ze hun kunst naar een nieuw niveau gebracht tegen de mening van veel van hun kennissen in de muziekindustrie in. Deze "risicovolle" beslissingen, artistiek of professioneel, lijken misschien anekdotisch maar opgeteld hebben ze een enorme impact op zijn evolutie. Zoals toen Orelsan besloot te tekenen bij Wagram in plaats van bij Universal. Zo kon hij de controle over zijn kunst en creatieve proces behouden, in plaats van zich te verschuilen achter artistieke directeuren, wat leidde tot nog grotere successen met zijn volgende twee albums. Er is geen echte kunst zonder risico's, en al helemaal geen succes zonder risico's, een les die je leert in de serie in contact met de rapper, vooral bij het maken van de hit « La Terre est ronde », bijna volledig door Orelsan zelf gemaakt.
Tot slot, een ander belangrijk aspect van de serie is veerkracht en het niet te veel trots zijn op dingen, of ze nu slagen of falen. Weten hoe je klappen moet incasseren en weer opstaan, zoals de rapper dat meerdere keren in de serie doet. Er zijn dieptepunten en tegenslagen geweest, maar telkens wist het team terug te veren: na annuleringen en controverses kwam « Le Chant des Sirènes »; enkele jaren na zijn mislukking bij de rapwedstrijd won hij uiteindelijk een Victoire de la Musique van de rappers die hem destijds hadden uitgeschakeld. Bewijs dat hard werken loont, en vooral dat weten incasseren en weer opstaan een integraal onderdeel van het leven van een artiest is, het is niet zomaar een formule. Als je jong doorbreekt en successen aan elkaar rijgt, kan de eerste muur die je tegenkomt je dromen beëindigen. Maar als je veel mislukkingen, kleine overwinningen of gelijke spelen hebt gehad, weet je dat het wiel draait, dat je gewoon moet wachten en weer aan het werk moet gaan. Een aspect dat sterk aanwezig is in de hele groep, waarvan we echt blij zijn dat we het fantastische avontuur hebben kunnen volgen, en we raden je aan dat ook te doen!
